Keşke vedalaşabilseydik…

Yalnızca sevdim, hesapsız kitapsız.

Evet yanlış zamanda, evet zor şartlarda, ama doğru hislerle…

Veda etseydi canım çok yanardı, ama ona haksızlık etmemek için bunu kabullenirdim. Geriye dostluğumuz kalırdı…

Ben ona sadece sevgimle yaklaşırken o beni sessizliğiyle cezalandırdı.

Hikayemizi sessiz bir boşlukta bıraktı.

Sustum, çünkü o sustu, bekledim…

Beklerken sessizliği de net bir cevap oldu; evet gitti, sessiz sedasız…

Kalbim hala sevgiyle dolu, ama o sevgi artık onu beklemeyecek, 

anladım ki bu sevgi en çok bana lazım.

Yorgunum, doluyum, kırgınım… 

Bunu hak etmedim.